De 16-jarige Catharina zit op bed, en haar hart bonkt nog in haar keel. Ze smokkelde een schaar naar haar kamer, en nu ligt de hele vloer bezaaid met haar donkere, krullende lokken.
Catherina doe open! Doe open!
Catharina zucht diep. Dit is haar daad van verzet. En het is ook niet haar eerste. Ze loopt naar de deur, nog lijkbleek van de hongerstaking die ze al een week volhoudt.
Haar moeder stormt binnen en ziet een onthutsend tafereel.
"Kind, wat heb je gedaan?", fluistert ze. Ze grijpt een pluk van het afgeknipte haar. "Weet je wat dit betekent? Geen man zal je nog willen hebben!"
Catharina's stem is zwak van de honger, maar haar ogen zijn vurig: "Ik ga niet trouwen. Mijn hart is al vergeven."
Aan wie dan?" vraagt haar moeder geschrokken, bang voor een schandaal.
Catharina's gezicht verzacht…. "Aan Christus."