Het is mei 1525. Op de akkers bij het Duitse Frankenhausen hebben duizenden boeren zich verzameld. Ze dragen hooivorken en bijlen. Het lijkt alsof ze samen op het land gaan werken. Maar niets is minder waar.
Bulderend gejuich stijgt op uit de menigte. De man die hen hier naar toe heeft geleid, klimt op een kar - Thomas Müntzer. Een predikant.
Hij heft de Bijbel omhoog en zijn stem dondert over de menigte: “Voor God is onze ziel gelijk aan die van koningen. Waarom denken zij dan dat ze wél over ons lichaam mogen beschikken?” Waarom werken en sterven wij in armoede, terwijl zij leven in overvloed?”
Voor even lijken de standsverschillen weg: de boer naast de weggelopen monnik, de weduwe naast de dorpssmid. Broeders en zusters, noemen ze elkaar.
Maar de werkelijkheid is minder gelijk. Aan de horizon naderen de soldaten van de vorsten — zwaar bewapend en goed getraind.
Wat volgt is een meedogenloze slachting. Het slecht bewapende boerenleger wordt volledig overweldigd door de professionele soldaten, ze worden zonder genade afgemaakt. En Thomas Müntzer, de charismatische predikant, wordt gevangen, gemarteld en tenslotte… onthoofd.