De onrust neemt toe. Na ruim een maand op zee - en geen land in zicht - begint de sfeer aan boord om te slaan. Wat doen we hier nog? Gaan we ooit nog land zien? Matrozen staan in groepjes te mompelen en werpen vijandige blikken naar de kajuit waar hun kapitein zich ophoudt. Christopher Columbus. Hij weet, Muiterij hangt in de lucht.dit zou weleens het einde kunnen zijn.
Hij besluit een toezegging te doen aan de morrende bemanning: ‘Als we binnen 3 dagen geen land vinden, keren we terug. Terug naar Spanje.’ Een riskante toezegging, want zo’n terugkeer zou een ongekende schande zijn, en het einde van zijn droom om een kortere route te vinden naar het Oosten.
De eerste dag verstrijkt, maar dan , ‘Land in zicht! Land in zicht!’. Een vooruitgeschoven schip van Columbus vuurt een kanon af om de medereizigers te waarschuwen, eindelijk land!
Op 12 oktober zette Columbus voet aan land in de nieuwe wereld: San Salvador (‘De Verlosser’), noemde hij het eiland. Columbus inspecteerde de bewoners, en schreef diezelfde dag in zijn dagboek: ‘Het zouden goede knechten kunnen zijn want ze zijn intelligent. We kunnen zonder al te veel moeite christenen van hen maken.’
En overal waar Columbus aan land ging, liet hij dat ene symbool plaatsen - een houten kruis.