De broers Senena en Miximus slenteren door de stad. De zomer is voorbij, de toeristen zijn vertrokken en de verveling slaat toe. Op de felgekleurde muren van de huizen, winkels en kroegjes staan teksten gekrast. Nieuwsgierig proberen de broers de zinnen te ontcijferen.
Ze lezen advertenties, liefdesuitingen maar vooral expliciete teksten. Heel veel expliciete teksten.
‘Hier heb ik veel meisjes geneukt’, lezen ze. Of: ‘Huil maar, meisjes. Mijn penis heeft geen interesse meer in jullie. Nu bevredig ik mannen.’ En iets verderop: een oproep aan alle machtige mannen in de stad: ‘Grijp uw dienstmeisje wanneer u wilt; het is uw recht.’ En zo gaat het maar door.
Een paar jaar later werd Pompeï door een vulkaanuitbarsting verwoest, en bedolven onder dikke lagen as. Het leven stolde onder de lava en de inscripties op muren werden bewaard. In totaal zo’n 11.000 opschriften. Van korte gedichten tot de nieuwste roddels. Maar er was één onderwerp waar de inwoners van Pompeï het meest over schreven: seks.