Het zuiden van België, december 1878.
Een jonge Vincent van Gogh loopt door de besneeuwde straten van de Borinage, een arm steenkoolgebied in België. Van Gogh is hier als predikant aangesteld, maar al snel verruilt hij zijn nette zwarte pak voor de versleten kleren van een mijnwerker. Hij wil solidair zijn.
Van Gogh kijkt voor zich uit. Waar ooit groene heuvels lagen, liggen nu giftige bergen mijnafval. De aarde lijkt gevangen onder een dikke laag industriële mist en zwarte roet. De natuur is voor Van Gogh een symbool voor de grootheid van God. Maar die natuur lijkt hier de strijd tegen de industriële revolutie te verliezen.
In tegenstelling tot zijn latere, kleurrijke werk, gebruikt Van Gogh in de Borinage vooral donkere en gedempte kleuren. Zwart, bruin en grijs. Doffe kleuren als symbool van mens én natuur die ten onder gaan aan… vooruitgang.