De winterzon schijnt door de nieuwe glas-in-loodramen van de Sint-Martinusbasiliek. De bisschop is op bezoek, om de voortgang van de bouw te inspecteren.
Het is een tijd waarin overal in Europa nieuwe, grote kathedralen verrijzen en deze kerk in Tours, blijkt een magneet.
Pelgrims stromen toe, om te bidden, maar ook om te betalen.
Deze kerk was ooit begonnen als een eenvoudige graftombe voor de heilige Martinus, oftewel Sint Maarten. Een vierde-eeuwse bisschop die zijn mantel deelde met een bedelaar. Nu hangt zijn halve mantel – de cappa – in een reliekhouder, omhuld met zijde en edelstenen. De tombe wordt opgesierd door gouden kelken, geschonken door edelen.
Martinus’ nalatenschap – delen met de allerarmsten – staat in vreemd contrast met de pracht en praal van zijn eigen heiligdom. De schatkist van de kerk raakt voller, maar van wie is al dat geld nou eigenlijk?